Ouderen hebben niet alleen ouderdomskwalen Wilma Deerenberg (48) is een bekende verschijning voor de bewoners van verpleeghuis Naarderheem in Naarden. Ze kunnen het prima vinden met dokter Wilma, die er verpleeghuisarts en manager behandelzaken is. Deerenberg op haar beurt, geniet dagelijks van de positieve keerzijde van de ouderdomsmedaille. "Ouderen zijn interessante mensen. Ze hebben een heel leven achter zich. Als je alleen de restanten ziet van de krachtige, gezonde jonge mensen die ze ooit waren, kijk je met de verkeerde bril. Ik zie ze als mensen die in een specifieke fase van hun leven specifieke behoeftes hebben.

Dingen gaan niet meer zo makkelijk als je ouder bent. Dat betekent dat ik vaak samen met hen heel essentiële beslissingen moet nemen. Ga je nog door met behandelen? Behandel je beter alleen palliatief?" "Ik heb er versteld van gestaan hoe groot je rol nog kan zijn bij iemands overlijden." "Het verpleeghuis is voor een aantal mensen, maar zeker niet voor iedereen, een eindstation. Ik vind dat niet treurig - doodgaan doen we allemaal. Het is waardevol als je rustig kunt sterven, zonder pijn en benauwdheid.

Toen ik pas in dit vak zat, heb ik er versteld van gestaan hoe groot je rol kan zijn bij iemands overlijden. Het scheelt zó veel om helder aan iemand uit te leggen waar de grenzen liggen, wat de gevolgen van een keuze zijn, wat de kansen zijn. Voor mij is het een enorme uitdaging om iemand in zo'n situatie terzijde te staan. Dat mensen hun waardigheid kunnen behouden tot het laatste moment." Dat de dokter af en toe langskomt voor een dolletje of een praatje maakt over het huwelijk van de kroonprins, is zeker zo belangrijk als nóg maar weer een onderzoek. Weten wanneer je moet stoppen en wanneer het genoeg is met behandelen. Ook dat is voor Deerenberg essentiële kennis.


Wilma Deerenberg geflankeerd door mevrouw Bos en rechts mevrouw Ofrringa. "Een praatje tussendoor is zeker zo belangrijk als een juiste anamnese."

Vakinhoudelijk wordt de verpleeghuisarts nogal eens onderschat, vindt ze. Verpleeghuisartsen zijn eigenlijk huisarts, geriater, revalidatiearts en 'palliater' tegelijkertijd. "Het zijn de doelgroep en de specifieke medische klachten die het werk specialistisch maken. Maar ouderen hebben daarnaast ook de gewone alledaagse klachten. Net als een huisarts zie je problematiek op allerlei gebied.
Toen ik begon, zag ik in het verpleeghuis bijvoorbeeld veel meer verschillende psychiatrische problemen dan ik had verwacht. Je denkt direct aan dementie, maar ik trof mensen met een persoonlijkheidsstoornis, depressiviteit of verwardheid. Juist omdat ouderen zo divers zijn, is het een heel breed vakgebied." Toch is de status van specialisme in een ander opzicht wel correct. Neem nu een veelvoorkomende klacht bij ouderen: verminderde mobiliteit. Het begint met een zuiver medische klacht, zoals een versleten heup. Wie ermee thuis woont, raakt geïsoleerd, want de deur uit gaan doet pijn. Naar het toilet ga je ook niet zo vaak meer, wat leidt tot incontinentie. Deprivatie, slechte eetgewoonten en vereenzaming liggen op de loer. "Zo iemand krijgt te maken met een opeenstapeling van met elkaar samenhangende problemen. De versleten heup behandelen is dan maar één ding."
Deerenberg werkt om die reden met plezier samen in een multidisciplinair team, dat uit medici, paramedici, verzorgenden, psycholoog en maatschappelijk werkenden bestaat. "Die samenwerking voegt iets toe. Als verpleeghuisarts ben je regisseur."

In het verpleeghuis vond Deerenberg een goed evenwicht tussen medisch technisch handelen, de ethische kanten van het vak en het samenwerken in een multidisciplinair team. "Ik heb een jaar wat anders gedaan. Toen ik terug kwam merkte ik pas hoe leuk ik dit werk eigenlijk vond. Het is zinvol, en je krijgt veel waardering. Niet alleen van patiënten, ook van je collega's en het management."

Wilma Deerenberg:
"Ik heb een jaar wat anders gedaan. Pas toen merkte ik hoe leuk ik dit werk eigenlijk vond."








De verpleeghuisarts is dé specialist op het gebied van zorgdiagnostiek voor ouderen geworden, en werkt samen met huisartsen en ziekenhuiss-pecialisten. Hij werkt ook steeds meer buiten de muren van het verpleeghuis. Voor de toekomst ziet Deerenberg veel kansen. "We hebben onze ouderen decennialang weggestopt in verpleeghuizen. Dat verandert op zeer korte termijn. Dan brengen we de zorg en deskundigheid bij de mensen thuis."